مردم افغانستان از ناآرامی ذهنی رنج می‌برند

شیرین سوگند

افغانستان پس از مکزیک، سوریه، عراق، چهارمین کشور جهان است که بیش‌ترین درگیری‌ها و تلفات انسانی را در طی چند سال به خود اختصاص داده‌است .

به باور خیلی‌ها، افغانستان بعد از سقوط حکومت طالبان، افغانستان رها شده از جنگ است. در این تردید نیست که از سال 2001 به این‌سو اوضاع کشور به مراتب بهتر شده اما؛ نمی‌توان گفت که افغانستان به صورت کلی مستقل و مردم آن در امنیت کامل قرار دارند. اگر یک دید به ولایت‌های افغانستان داشته باشیم، خواهیم دید که طالبان چگونه حضور فعال و فعالیت گسترده دارند. درگیریی‌های روزافزون در روستاها و شهرهای افغانستان، بیان‌گر این است که افغانستان هنوز هم یک کشور جنگی است. محدودیتی که در سطح ولایات افغانستان برای بانوان وجود دارد، دلیل‌اش جنگ و اثرات جنگ است. روزی با یک عزیز گفت‌وگو داشتم از محدویت‌هایی که سدراه زنان در ولایت سرپل است، می‌گفت: «طالبان و مردان محل گشت‌وگذار بانوان را در ماه رمضان ممنوع اعلان کرده‌اند.»

همه نیک می‌دانندد که علت اصلی جنگ افغانستان مداخلۀ کشورهای بزرگ و و کشورهای منطقه است. اما پرسشی که باید همه ما از خود بپرسیم این است که آیا ما (مردم افغانستان) بین خود اتحاد داریم؟ سیاست‌ورزانی که حکومت در دست‌شان است، آیا تعهدی نسبت به افغانستان و حکومت افغانستان دارند؟

در کابل چه می‌گذرد؟ روزانه چند نفر جان‌شان را از دست می‌دهند؟ جدای از کسانی‌که در امر خدمت‌گذاری به مردم و افغانستان شهید می‌شوند، در همین کوچه‌های کابل می‌بینیم که افراد بی‌گناه بی‌هیج سببی کشته می‌شوند. مینه منگل، فهیم نوجوان که به‌‎خاطر یک موبایل، مهسا و هزاران قضیه دیگر…

فقر، بدبختی و وحشت به اوج رسیده ولی پولیس کابل چرا تمام موارد قتل را دشمنی و خصومت‌های شخصی عنوان می‌کند؟ تنها با گفتن «این قتل به علت خصومت شخصی صورت گرفته است.» نمی‌توان قضیه قربانی شدن اعضای یک خانواده را نادیده گرفت.

همین که هوا تاریک می‌شود برای تمام مردم به‌خصوص خانم‌ها  رفتن تا خانه  مساله است. هیچ کسی آرامش روحی و ذهنی ندارد حتا در خانه خود. وحشت شاخ و دم ندارد. وحشت یعنی کسی  که از ترس جان و مال خود طوری‌که می‌خواهد، نمی‌تواند زنده‌گی کند.

دست‌آورد حکومت وحدت ملی در این چند سال چه بود؟ کشته شدن بیش از هزاران سرباز و مردم عام، اقتصاد ضعیف و ناکارا، میزان بلند رفتن بی کاری، فرار و مهاجرت هم‌وطنان به کشورهای بیرون و…

شمار زیادی از جوانان در این سال‌ها مهاجر شدند، سرمایه‌های معنوی کشور یکی به دنبال دیگر از کشور فرار می‌کنند. به کشوری‌که حتا توانایی تامین امنیت جانی شهروندان خود را نداشته باشد چطور می‌توان کشور رها شده از جنگ گفت؟

 

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن