سه جنگ‌جوی کوچک چه‌گونه با قرار گرفتن در یک عکس بر سرطان غالب شدند؟

لورا اسکنتلینگ، تصویربردار حرفه‌ای است که عکس‌های زیادی از لحظه‌های خوشی جشن تولد، فراغت و عروسی دارد. پس از آن‌که پدر او  را  سرطان ریه با خود برد، به تعقیب آن پسر، یک‌سالۀ نزدیک‌ترین دوستش نیز به‌خاطر سرطان از دنیا رفت. اوسعی می‌کرد  قوی باشد؛ اما خودش را خیلی درمانده احساس می‌کرد. با مرور زمان او درک کرد که می‌تواند با استفاده از مهارت عکاسی، خود را از ناراحتی نجات دهد.

همین بود که لورا پنج سال قبل، پیش‌نهاد تصویربرداری رایگان از کودکان مبتلا به سرطان را در استدیوی اوکلاهوما به فیسبوک ارسال کرد.

لورا می‌خواست به کودکان مبتلا به سرطان با پوشاندن لباس‌های جدید، احساس زیبا بودن ببخشد و پس از آنان عکس‌برداری کند. او می‌گوید: من می‌خواستم کار متفاوت، قوی و عاطفی انجام بدهم.

سه خانواده از حوالی اوکلاهوما به درخواست او در فیسبوک جواب دادند و قرار شد که لورا از کودکان این سه خانواده عکس‌برداری کند. طبق قرار، یک روز پس از ظهر، رین فرانکلن، انسلین پیترس و ریلی هگی سه کودکی بود که لورا قرار بود از آنان تصویربرداری کند؛ همراه با مادران‌شان به استدیو آمدند. رین فرانکلن ۶ سال داشت و مبتلا به نوع کم‌یاب سرطان مغز بود. انسلی پیترس ۴ سال داشت و سرطان خونی او را تهدید می‌کرد و ریلی هگی ۳ ساله  از سرطان کلیه رنج می‌برد.

هر سه این کودک مدتی از زنده‌گی‌شان را در بیمارستان یا خارج از بیمارستان به سر برده بودند و موهای هر سه آنان در اثر  معالجه کیمیاوی ریخته بود.

دختر-بچه‌هایی‌که قبلن هیچ‌گاهی هم‌دیگر را ندیده‌بودند، آهسته آهسته با هم دوست شدند، خندیدند و برای عکس‌برداری ژست گرفتند. کودکان از بودن‌شان در استدیو خیلی لذت می‌بردند و برای لحظه‌ای فراموش می‌کرند که سرطان دارند.

«دیدن آن‌ها بسیار شیرین و روحیه‌دهنده بود. آن‌ها قلب من را دزدیدند.» بهار همان سال این دختر-بچه‌ها توانستند قلب هزاران انسان دیگر را هم بدزدند. لورا عکس کودکان را به خانواده‌های‌شان داد و هم‌چنان یکی از آن‌ عکس‌ها را با این متن که «بگذارید در مورد این سه جنگ‌جوی کوچک برای‌تان بگویم.» در فسبوکش به اشتراک گذاشت.

عکس سه کودکی که هم‌دیگر را با چشم‌های بسته محکم در آغوش گرفته‌ و سر بی‌موی‌شان با پیشانی‌بند زیبایی آراسته شده‌است را نشان می‌داد.

آن عکس روح هر کسی را لمس می‌کرد، با این‌که تعداد زیادی از مردم آن سه کودک را نمی‌شناختند، به‌خاطر سلامتی آن‌ها نگران شدند و از زیبایی و قدرت آن سه کودک حیرت‌زده شده‌بودند. در روز‌های نخست که این عکس در فیسبوک به اشتراک گذاشته شد، هزاران لایک و کومنت دریافت کرد.

در اواخر همان سال، وضعیت آن سه کودک به‌طور معجزه‌آسایی بهبود یافت و هر سه آن کودک کاملن خوب شدند. پس از آن این اتفاق نادرصحفات مجازی پر بود از معجزۀ رخ‌داده به این سه دختر. مردم می‌خواستند که تصاویر بیش‌تری از این کودکان را ببینند. لورا عکس‌برداری از این سه کودک را مبدل به یک رویداد سالانه کرد.

ماه قبل، در پنج‌مین سال‌گرد آن عکس الهام‌بخش، آن سه کودک با دوست جدید خود کانر لوید ۴ ساله یک‌جا شدند که مشترک باهم عکس بگیرند. کانر لوید نیز کودکی‌ست که سرطان خون زنده‌گی او را تهدید می‌کند.

لورا 35 ساله می‌گوید: من کانر را به گروه سه نفری این کودکان اضافه کردم؛ چون این مهم است تا به مردم یادآور شویم که هنوز کودکانی هستند که از سرطان رنج می‌برند.

پس از آن‌که اولین عکس آن سه کودک مبتلا به سرطان به‌طور گسترده در صفحات اجتماعی نشر شد، خانواده‎‌های دیگری که کودکان‌شان مبتلا به سرطان بودند، از لورا خواستند که از کودکان‌شان عکس‌برداری کند و به همین ترتیب لورا از ده‌ها کودک مبتلا به سرطان در استدیوی خود عکس‌برداری کرد.

«این برای خانواده‌ها مهم است و هیچ‌کسی نمی‌خواهد که کودکان‌شان فراموش شود.»

او تا وقتی ‌که عکس آن سه کودک را در صفحه فیسبوکش به اشتراک نگذاشته بود، در حقیقت قدرت آن عکس‌ها را درک نکرده‌بود.

لورا می‌گوید که هیچ تصور قبلی از تاثیرات آن عکس‌ها نداشته‌است و می‌افزاید: من تا هنوز هم پیام‌های تشویقی مردم را به‌دست می‌آورم. بیش‌تر آنان می‌گویند که این کار من آن‌ها را کمک کرده‌است تا زنده‌گی تاریک یک کودک مبتلا به سرطان را با تمام وجود حس کنند.

لورا می‌گوید: کودکان و جوانان مبتلا به سرطان به او پیام می‌فرستند که عکس آن سه کودک برای آن‌ها انگیزه‌ی مبارزه را می‌دهد. بیش‌تر آن‌ها می‌گویند، وقتی آن سه کودک می‌توانند با سرطان مبارزه کنند پس ما هم می‌توانیم.

اندرا پیترس، مادر انسلی می‌گوید که عکس‌های لورا توانست خیلی زود به عنوان عکس‌های کودکان صلح‌جویی که مانند جنگ‌جویان مبارزه می‌کنند، دست به دست شود.

امسال لورا تصمیم دارد که به‌خاطر یادبود از ۹ کودکی که در اثر بیماری سرطان مرده‌اند، از آن سه دختر-بچه و کانر در حالی که عکس‌های آن ۹ کودک را در دست داشته باشند، عکس‌برداری کند.

لورا می‌گوید: شاید من مادر کودکی که مبتلا به سرطان است، نباشم؛ اما همیشه می‌خواستم کسی باشم که برای آن‌ها مبارزه می‌کند. این تنها دلیلی است که من این کار را انجام دادم و این کار به من دل‌گرمی می‌بخشد و احساس آرامش می‌کنم.

بریجت هگی، مادر ریلی می‌گوید: لورا به‌خاطر خوشی و آرزوهای که برای هر مبتلای سرطانی به‌وجود آورد؛ احترام و ارزش زیادی کسب کرد. همین قسم که ریلی توانست در مبارزه با سرطان برنده شود، خانواده‌هایی دیگری نیز در سراسر جهان هستند که عین چیز را برای فرزندان خود می‌خواهند.

والری فرانکلن، مادر رین می‌گوید: هدف او از این عکس‌ها این بود که مردم را وادار سازند تا فکر کردن در مورد سرطان را آغاز و برای آن راه‌های تداوی پیدا کنند. او می‌افزاید، با این‌که دخترش کاملن از قید سرطان رها شده‌است؛ اما به دلیل استفاده شدید شعاع‌ بر جمجمه‌اش جهت از بین بردن تومور؛ موهایش دیگر رشد نکرد.

لورا می‌گوید: با این‌که موهای سر رین دیگر رشد نکرد، اما او همیشه خوش‌حال است و برای هر عکسی که از او می‌گیرم، لبخند می‌زند تا آن را برای دوستانش نشان بدهد.

نیل لوید، پدر کانر می‌گوید: با این‌که کانر هنوز هم کاملن از بیماری سرطان علاج پیدا نکرده‌است و تا سال ۲۰۲۱ باید تحت معالجه باشد، اما او واکنش مثبت نسبت به جریان معالجه خود نشان می‌دهد.

لورا آرزو دارد که آن چهار کودک سالم و خوش‌حال کنار هم بزرگ شوند و او بتواند تا آخر زنده‌گی از آنان عکس‌برداری کند.

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوشته های مشابه

بستن