چرا زنان مهاجر در پاکستان، از برگشت‌شان به افغانستان می‌ترسند؟

زنان مهاجر در پاکستان به شبکۀ تلویزیونی الجزیره گفته‌اند که آنان نمی‌خواهند به افغانستان برگردند؛ چون از خشونت و بدختی جاری و از این‌که مبادا پسران‌شان مجبور به سربازی شوند، می‌ترسند.

زنان مهاجر افغانستانی گفته اند، از دلایل دیگری که آنان نمی‌خواهند به افغانستان برگردند، عدم دست‌رسی کودکان‌شان به آموزش و نبود خدمات بهداشتی مناسب می‌باشد. این در حالی‌ست که ادارۀ مهاجرین سازمان ملل، در برنامۀ بازگشت دواطلبانۀ مهاجرین، ۱.۴  میلیون مهاجر راجسترشدۀ افغانستانی را شامل ساخته است.

خور بی‌بی، زن ۵۰ ساله از کابل به الجزیره گفته که او به‌خاطر امینت خانواده‌اش نگران است.

او گفته است که همسرم چهار سال پیش بر اثر انفجاری در کابل شهید شد. پس از آن اتفاق از بودنم در افغنستان وحشت می‌کردم  و این حال و روز، مجبورم می‌کرد که دربارۀ امنیت فرزندانم فکر کنم.

خور بی بی اضافه می‌کند: پس از کشته‌شدن همسرم، برای زنده‌ماندن به پاکستان مهاجرت کردیم. همسرم تنها نان‌آور خانواده بود. با رفتن او زنده‌گی‌ام نابود شد. من شجاعت آن را نداشتم تا فرزندانم را در کشوری که  جنگ‌ را در آن پایانی نیست، از دست بدهم. با آن‌که زنده‌گی در کمپ مهاجران دشوار است، اما حداقل با این آرامش خیال زنده‌گی می‌کنیم که زنده می‌مانیم و زنده‌گی فرزندانم در امان است. ما این‌جا احساس امنیت می‌کنیم و نمی‌خواهیم به افغانستان برگردیم.

در سال ۲۰۱۷ بر بنیاد گزارش سازمان حقوق بشر، حد اقل ۲۰۰۰ غیرنظامی در حملات تروریستی در سراسر افغانستان کشته شدند، از سوی دیگر آمار سازمان ملل نشان می‌دهد که در سال ۲۰۱۸ در این کشور به تعداد ۳۰۸۴ غیرنظامی کشته و ۷۱۸۹ تن دیگر زخمی شده‌اند.

در ۱۰ سال گذشته بیش‌تر از ۳۲۰۰۰ فرد ملکی در افغانستان کشته و ۶۰۰۰۰ تن دیگر در پی حملات ترورستی زخم برداشته‌اند.

هم‌چنان گزارش یونما حاکی از آن است که در سه ماه نخست سال ۲۰۱۹، ۵۸۱ غیرنظامی به شمول ۱۵۰ کودک کشته شده‌است.

بانو اصغری، مهاجر افغانستانی از ولایت لغمان به این شبکه گفته است: از ترس این‌که کودکان‌مان توسط گروه‌های مسلح سرباز‌گیری نشوند، نمی‌خواهیم به افغانستان جنگ‌زده برگردیم.

او ادعا دارد که جنگ‌جویان و افراد مسلح بالای خانواده‌ها فشار می‌آورند و آنان را مجبور می‌سازند که کودکان‌شان را در خط نخست جنگ بفرستند و اگر آنان رد کنند، طالبان آنان را تهدید می‌کنند که تمام مرد‌های خانواده‌شان را می‌کشند و یا کاشانه‌شان را نابود خواهند کرد.

اصغری می‌گوید: کودکان توسط گروه‌های ضددولتی و تروریستی ربوده می‌شوند تا پس از شست‌وشوی ذهنی، از آنان به‌خاطر رسیدن به اهداف‌شان استفاده کنند.  شماری زیادی از این کودکان را لباس انتحاری می‌پوشانند و در حملات‌شان استفاده می‌کنند و گاهی هم فعالیت‌های تروریستی‌شان را به واسطه همین کودکان انجام می‌دهند.

این زن افغانستانی با آن‌که بغض گلویش را محکم فشرده، می‌گوید: من نمی‌خواهم فرزندانم در جبهات جنگ سرباز باشند، در افغانستان سرپناهی ندارم، برای همین هرگز برنمی‌گردم.

یک گزارش سازمان ملل از می سال قبل، 84 قضیه سربازگیری کودکان و استفاده از پسران خردسال را در جنگ افغانستان تائید می‌کند. در این گزارش آمده‌است که از کودکان برای انجام حملات انتحاری، هم‌کاری در جمع‌آوری اطلاعات (جاسوسی)، به عنوان جنگ‌‌وجو و محافظ در ایست‌گاه‌های بازرسی استفاده می‌شد.

گل‌دانه، مهاجر کندزی می‌گوید که کودک ۱۳ ساله‌اش در انفجار نزدیک مکتب‌شان چند سال قبل کشته شد.

او اضافه می‌کند: می‌خواهم فرزندان تحصیل کنند و از شر فقر و بیچاره‌گی نجات پیدا کنند؛ اما این در افغانستان ممکن نیست. مکاتب به‌طور مرتب مورد حمله تروریستان قرار می‌گیرد.

ادامۀ جنگ  در افغانستان و آسیب‌پذیری مکاتب سبب گشته است که بیش‌تر کودکان از فراگیری آموزش محروم شوند و از طرف دیگر، باعث شده‌است که کودکان به انجام کارهای شاقه روی بیاورند.

یک گزارش یونیسف که در جون ۲۰۱۸ نشر شده‌ بود، نشان می‌دهد که نزدیک به نصف کودکان بین سنین ۷  تا ۱۷ ساله‌گی که ۳.۷ میلیون کودک را در بر می‌گیرد، از رفتن به مکتب محروم استند که ۶۰ درصد آن را دختران شامل می‌شوند.

در کنار تحصیلات، عدم دست‌رسی آسان به خدمات بهداشتی گل‌دانه را نگران ساخته‌است. سازمان صحت جهان در سال ۲۰۱۷ اعلادم کرده بود که ۲۴ مرکز صحی نابود و هم‌چنان ۱۶۴ مرکز دیگر به‌خاطر جنگ و ناامنی به‌طور موقت در افغانستان بسته شده‌است.

عجاز خان، استاد روابط بین‌الملل در دانشگاه پشاور گفته است: در ساحات تحت کنترول طالبان، حقوق زنان همواره نقض می‌شود. زنان در مقایسه با مردان در امر فراگیری آموزش و پرورش حق برابر ندارند و حتی اجازه بیرون شدن بدون اقارب از خانه برای‌شان داده نمی‌شود. او هم‌چنان از این‌که طالبان با استفاده از نام صلح، می‌خواهند قدرت را به‌دست گیرند و دوباره قوانین ضدبشری خود را پیاده کنند، نگران است.

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوشته های مشابه

بستن