مجبوریتی که موفقیت ارزانی کرد

زینب نظری

در جامعۀ افغانستان کم‌تر زنی را در می‌یابیم که به آرزوها و اهداف خود رسیده باشد. اکثر دختر-خانم‌ها قربانی مسایل سنتی ‌می‌شوند. قبل از آن‌که به سن قانونی‌شان ‌برسند به شوهر داده می‌شوند و این گره کور تمام رویاهای را که در این ذهن می‌پروارنند را نقش بر آب می‌کند.

در سال‌های پسین با شکل‌گیری ارتباطات و جهان مدرن، ازدواج‌های زیر سن و خشونت علیه زنان بزرگ‌ترین چالش به حساب‌ می‌آید. ازدواج زیر سن می‌تواند سبب بروز مشکلات گونه‌گون جسمی، روحی و روانی در زنده‌گی زنان گردد.

رویا حسینی ورزش‌کار است. او یکی از قربانیان ازدواج زیر سن به شمار می‌رود. رویا با ازدواج در سن چهارده ساله‌گی  تمام آرزو‌هایش خاک می‌گردد و نابود می‌شود.

رویا می‌گوید: ازدواج در سن کم سبب شد تا به مریضی‌های گونا‌گون دچار شوم و فعلن از دسک کمر رنج می‌برم. پس از این‌که دچار درد کمر شدم به داکتر مراجعه کردم. تازه پانزده سالم بود. از دردهای مفصلی رنج می‌بردم؛ داکتر معالجم ورزش توصیه کرد. پس از گذشت چند ماه درد کمرم آرام گرفت. وقتی متوجه شدم همه چیز به حالت عادی خود بر می‌گردد، تصمیم گرفتم تا جمعی از دختران را در ورزشگاهی که خودم تمرین می‌کردم، آموزش بدهم. این رخ‌داد بسیار فرخنده بود و تحول بزرگی را در زنده‌گی‌ام آورد.

رویا می‌گوید: ورزش را در زمان سیاه طالبان، زمانی‌که خانم‌ها حتا از منزل اجازه‌ای بیرون رفتن را نداشتند و هیچ امیدی به‌خاطر رسیدن به آرزو‌های‌شان وجود نداشت، به گونه‌ای پنهانی به‌دور از چشم فامیل شوهرم در یکی از باشگاه‌های شهر کابل شروع‌ کردم. یگانه حامی ‌و حمایت‌کننده‌ام شوهرم بود، او نیز خودش در این مهم مرا هم‌یاری می‌کرد.

در حالی که بغض گلویش را می‌فشرد، به سخنانش ادامه داد: در اوایل تمرینات ورزشی‌ام با پرسش‌های زیادی از طرف فامیل شوهرشم روبه‌رو می‌شدم، اما در مقابل آن‌ها خاموشی اختیار می‌کردم. بارها فامیل شوهرم در تقابل با همسرم قرار می‌گرفتند و از او بازپرسی می‌کرند که خانم‌ات با وجود این‌که وظیفه‌ای بیرون از منزل ندارد همه‌روزه کجا می‌رود؟ اما همسرم با بهانه‌های مختلف قناعت فامیلش را حاصل می‌کرد.

از آن‌جای‌که بانوان به‌خاطر زنده‌گی کردن در این دایرۀ سیاه به نام افغانستان می‌جنگند، دوست ندارند تا برای این امر انسانی و اخلاقی زمان زیادی را تلف کنند. آن‌ها خیلی سریع وارد کار شده و می‌خواهند با درستی و راستی برای پیش‌رفت کشورشان کار کنند. زنان در تمام عرصه‌های زنده‌گی کارآفرینان خوبی استند. خانم رویا نیز پس از شش سال تمرین به درجه‌ای استادی رسید. زمانی‌ که لقب بهترین استاد را از آن خود کرد؛ به سوال‌های بی‌پاسخ همه اعضای فامیل‌ش جواب قانع‌کننده‌ی داد. رویا در اولین سفر خارجی‌اش راهی کشور چین شد و در آن‌جا برعلاوه ورزش فتنس به تمرینات یوگا پرداخت. مدت سه ماه در شهر استانبول ترکیه به‌خاطر کسب تجربه‌ای بیش‌تر به تمرینات فتنس ادامه داد. پس از دو سال تمرین در ترکیه، به‌خاطر فراگیری بیش‌تر یوگا، شش ماه را در هند گذراند.

او می‌گوید: تمام سفرهای خارجی‌ام را از جیبم هزینه ‌می‌کردم و مدتی به عنوان معاون فدارسیون فتنس انجام وظیفه داده‌ام.

«مجبوریت بود که به این راه رو آوردم، اما زمانی که وارد دنیای ورزش شدم با گذشت هر روز علاقه بیش‌تری به ورزش پیدا می‌کردم. حالا یگانه عشق و علاقه‌ام ورزش است.»

رویا خود را مربی خوب و موفق در عرصۀ ورزش می‌داند. این کار سبب شده است تا مدیر خوبی هم در خانه و هم بیرون خانه باش.

رویا پنج فرزند دارد. چهار دختر و تک پسرش نیز ورزش‌کار استند. دخترانش ورزش موی تای و پسرش تیکواندو کار می‌کند.

در حالی که چشمانش برق می‌زند، از فرزندانش تعریف می‌کند: فرزندانم توانستند در رشته‌های که ورزش می‌کنند، دست‌آوردهای خوبی داشته باشند. او از داشتن یک خانواده موفق در ورزش هم بغض می‌کند و هم شاد است. دلیل بغض‌ش روزهای بدی بوده که پنهای ورزش می‌کرده‌است.

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوشته های مشابه

بستن