دولت غدار؛ رعیت بیچاره

حالا کسی شک ندارد که یکی از کانون‌های فساد سازمان یافته در کشور افغانستان وزارت مخابرات است. این وزارت به علت دست‌رسی به منابع مالی فراوان، به راحتی دست در جیب مردم می‌برد و مفسدان بدون بازخواست از تبعات قانونی در امان هستند. در همه جای جهان دولت‌ها برای ایجاد شفافیت و کاهش فساد سعی می‌کنند تا به سمت دولت‌داری الکترونیک بروند اما جالب است که در افغانستان وزارت مخابرات که باید مرکز اصلی برای ایجاد شفافیت باشد خود تبدیل به مرکز گندیده‌گی و اختلاس و دزدی شده است. در دنیای امروز مخابرات بدون تکنولوژی اطلاعات هیچ معنایی ندارد. ماهیت وزارت مخابرات ایجاد و نظارت بر ساختارهای مبتنی بر الکترونیک و کامپیوتر است. کامپیوترها هیچ‌وقت اشتباه نمی‌کنند. آن‌ها بدون تعلل و در حداقل‌ترین زمان می‌توانند گزارش‌های دقیق و صحیح از روند داد و ستدها را به مسوولان نظارتی تقدیم کنند. اما این‌جا افغانستان است. جایی که دولت‌داری به معنای فرصتی برای دزدی تعبیر می‌شود. هیچ نظارتی نیست و زور حرف اول را در سرنوشت آدم‌ها می‌زند. شرکت‌های مخابراتی می‌دزدند و وزارت مخابرات نیز توجیه می‌کند. سیمکارت‌های بدون ثبت منتشر می‌شوند تا پول بیش‌تری از جیب مردم برداشته شود. تجارت مخابرات در هیچ جای جهان مثل افغانستان به سودهای هنگفت دست پیدا کند. خبر رسید که عبدالرزاق وحیدی را از دانشگاه کابل به زندان پلچرخی برده‌اند. بدون آن که پرونده‌ای علیه‌اش تشکیل و رسیده‌گی شده باشد. در دعوایی هم که دولت با او داشت، دولت مفتضح شده بود. همه به رسم دوسیه‌سازی در حکومت‌های افغانستان اشراف دارند. وقتی دولت بخواهد رعیت را بیچاره کند هزار راه پیش پایش وجود دارد. پروندۀ مختومۀ عبدالرزاق وحیدی یک نقطه عطف در تاریخ افغانستان بود. برای اولین‌بار یک رعیت بچه به حکم برائت رسید. اما حالا او را دست‌گیر کرده‌اند و از آسمان برایش حکم غیابی سه سال زندان آورده‌اند. مشکل در افغانستان فقر و فساد نیست. مشکل در افغانستان از بین رفتن نظام ارزش‌هاست. نظام ارزش‌هاست که فرق یک جامعۀ انسانی را از جامعه حیوانی مشخص می‌کند. در افغانستان نه دین ارزشی دارد که عمدۀ دستگاه قضایی از اعتبار دین سوءاستفاده می‌کند نه عقل که حکومت اشرف غنی مدعی آن است. در این کشور بی‌دینی و بی‌عقلی حرف اول را می‌زند. غریزه افسارگسیخته حفظ منافع شخصی و کینه‌های خصوصی عبدالرزاق وحیدی را به زندان پلچرخی انداخت. تاریخ افغانستان پر از این بی‌عدالتی‌هاست. به نظر می‌رسد هیچ چشم اندازی هم برای بهبود اوضاع وجود ندارد. بهتر است وحیدی در زندان بپوسد و ما در بیرون شاهد این سیرک گریه آور باشیم.

عبدالله نجاتی

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوشته های مشابه

بستن